Toen ik aan kwam lopen en je omkeek naar mij viel je meteen al op.
Even later draaide je weer om en keek je mijn richting op.
Ik ging er vanuit dat je naar iets achter mij keek dus draaide ik ook maar om.
Daarna zat je voor me in de bus en draaide je je hoofd om naar rechts.
Ik staarde je aan en plotseling draaide je je hoofd om en glimlachte je naar mij.
Mijn gedachten sloegen op hol...
Was er iets raars aan mij?
Leek ik op een bekende?
Wou je gewoon weten of ik je aankeek voor een ego-boost?
Of zou het zo zijn dat je me leuk vond?...
Dit is iets wat mij nooit overkomt, ik ben heel oplettend op andere mensen.
Maar eigenlijk val ik nooit op.
Daar heb ik geen problemen mee, ik ben geen attention-whore.
Het liefst zou ik hebben dat 1 persoon me voor de rest van mijn leven aankeek en ik voor de rest niet bestond.
Helaas kwam de halte waar ik uit moest stappen al heel snel.
Toch draaide je nog een keer om naar mij.
Ik glimlachte snel terug.
Je keek zo verdrietig.
Het spijt mij dat ik niets heb gezegd.
Waarschijnlijk was dat een fout.
Als zoiets weer gebeurt hoop ik dat ik wel iets zeg.
Sorry...
| 
